Bijzondere afwerkvormen
Glazuren
Glazuur wordt op de werkstukken aangebracht om deze waterdicht te maken en een esthetisch aantrekkelijke uitstraling te geven. Er zijn diverse soorten glazuur beschikbaar, waaronder glansglazuur, matglazuur en zijdeglansglazuur, elk in zowel transparante als dekkende varianten.
Kleurstoffen, in de vorm van oxides of pigmenten, kunnen aan deze glazuren worden toegevoegd om het werkstuk een levendige kleur te verlenen. Daarnaast creëren kleurkristallen een bijzonder effect.
Met onderglazuur kan een tekening op het werkstuk worden aangebracht, waarna het geheel wordt afgewerkt met een transparant glazuur.
Samenvattend zijn de mogelijkheden op dit gebied bijzonder uitgebreid.
Raku
Raku-glazuren is een unieke techniek die een bijzondere afwerking aan keramische voorwerpen geeft. De objecten worden eerst bedekt met raku-glazuur en vervolgens in een gasoven geplaatst. Zodra het glazuur is gesmolten, worden de stukken uit de oven gehaald en direct op de koude grond geplaatst. Deze abrupte temperatuursverandering veroorzaakt een krimp in het glazuur, wat leidt tot een prachtig craquelé-effect. Daarna worden de werkstukken in een rookton geplaatst, waar de craquelé zich vult met rook, waardoor het een diepe zwarte kleur krijgt.
Naked Raku
Naked raku is ontstaan in Amerika door een onbedoelde manier van afwerken. Het resultaat was echter zo uniek dat men besloot deze 'fout' te omarmen en te verfijnen. Zo is er een geheel nieuwe afwerkingstechniek ontwikkeld.
Het proces begint met een biscuitgebakken pot, die is afgewerkt met sigillata en vervolgens wordt ingesmeerd met een dunne laag klei. Daarna volgt het raku-stookproces, waarbij geen glazuur wordt gebruikt.
Saggar-stook
Saggar is de Engelse term voor het inpakken van werkstukken. Het doel hiervan is om te voorkomen dat verse zuurstof tijdens het verhitten in contact komt met het werkstuk. Voor het inpakken gebruik ik aluminiumfolie.
Het werkstuk is afgewerkt met sigillata en is biscuit gebakken. Vervolgens breng ik organische materialen aan op de pot, bijvoorbeeld met sisaltouw. In dit voorbeeld heb ik de pot eerst ingesmeerd met een mengsel van kopersulfaat en kobaltsulfaat, waarna ik zeewier toevoegde.
Na het inpakken van de pot in folie, plaats ik deze in de raku-oven. De oven wordt verwarmd tot ongeveer 800 °C. Het is belangrijk om te onthouden dat bij hogere temperaturen het aluminium kan smelten, wat we willen vermijden. Door het zuurstofgebrek dat ontstaat, brandt het materiaal in de pot.
Inbranden
Het werkstuk is afgewerkt met sigillata en biscuit gebakken. Vervolgens wordt het opnieuw in een raku-oven verhit tot ongeveer 200-300 °C. Zodra het werkstuk uit de oven komt, wordt er onmiddellijk paardenhaar op aangebracht. De haren branden in het werkstuk, wat resulteert in een wazige lijn bij 300 °C. Tijdens het afkoelen van het werkstuk worden deze lijnen steeds scherper. Als het werkstuk echter te koud wordt, stopt het proces vanzelf.
Ik kies voor paardenhaar omdat het lang en vet is. Hoewel hondenhaar ook gebruikt kan worden, heeft het minder vet, waardoor het effect aanzienlijk minder is.
